Skaryszewski Jarmark Koński /02-03-2009/ |
W Skaryszewie odbyły się największe, najstarsze i najsłynniejsze targi końskie w Polsce, a nawet w Europie, czyli "wstępy". Ich tradycja sięga 15-go wieku, a pozwolenie na ich organizowanie miasto otrzymało od Władysława Jagiełły w dowód wdzięczności za przekazanie koni rycerstwu walczącemu pod Grunwaldem. Od tego czasu co roku do Skaryszewa przyjeżdżają hodowcy i miłośnicy koni z całej Polski i zagranicy, głównie z Włoch i Francji, którzy kupują zwierzęta z przeznaczeniem na rzeź.
Jarmark odbył się tradycyjnie w pierwszy poniedziałek i wtorek po Środzie Popielcowej. Na sprzedaż wystawiono ponad tysiąc zwierząt z całej Polski, głównie konie rasy zimnokrwistej, wykorzystywane do pracy w polu bądź w lesie, a także konie pod siodło do rekreacji i hipoterapii oraz kucyki. Koniom zaglądano w zęby – sprawdzając wiek; zaglądano pod ogon – kontrolując, czy jest zdrowy; prezentowano krótkie przebieżki – które miały pokazać kupującemu, czy zwierzę nie kuleje i sprawnie się porusza. Próbowano także siły zaprzęgając je do wozu, a negocjacje kończyły się charakterystycznym przyklepaniem dłoni.
Na jarmarku można było nabyć także miedzy innymi: bryczki, uprząż, zaprzęg, a ponadto baty, kapelusze, odzież. Można też było wrócić do domu z bujanym konikiem. Na głównym trakcie nie brakowało też wyrobów z wikliny, garncarstwa, rzeźby ludowej. W powietrzu unosił się zapach tradycyjnych wiejskich potraw: pieczonych kiełbasek i grochówki. Na scenie odbywały się występy kapel ludowych z regionu, a popis swojej muzyki dali też górale z kapeli Jakuba Gąsienicy Giewonta z Zakopanego.
Rolę gospodarza pełnił burmistrz Ireneusz Kumięga, który na estradzie ustawionej na głównym trakcie przywitał posłów, burmistrzów, wójtów, radnych z powiatu i gminy. Wielu z nich, jak marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik, wojewoda mazowiecki Jacek Kozłowski czy starosta radomski Tadeusz Osiński, chwyciło za młotek i wybijali pamiątkowe monety okolicznościowe „Skaryszewski Jarmark Koński WSTĘPY”, które wystawione były następnie na sprzedaż.
